Ugoda frankowa z bankiem w 2026 roku – czy warto ją podpisać?

Ugoda frankowa z bankiem może umożliwić szybsze zakończenie sporu dotyczącego kredytu indeksowanego lub denominowanego do franka szwajcarskiego. Banki przedstawiają propozycje zarówno osobom, które nadal spłacają kredyt frankowy, jak i kredytobiorcom prowadzącym już postępowanie sądowe.

Zawarcie ugody może prowadzić do zmniejszenia salda kredytu, przeliczenia zobowiązania na złote, ustalenia nowych warunków spłaty, umorzenia części zadłużenia albo całkowitego rozliczenia stron.

Nie oznacza to jednak, że każda ugoda z bankiem będzie korzystniejsza od procesu o ustalenie nieważności umowy. Decyzji nie należy podejmować wyłącznie na podstawie kwoty określonej przez bank jako umorzenie lub obniżenia miesięcznej raty.

Przed podpisaniem ugody należy porównać dwa scenariusze:

1. finansowe i prawne skutki przyjęcia propozycji banku,
2. potencjalny wynik dochodzenia roszczeń na drodze sądowej.

Znaczenie mają suma dotychczasowych wpłat, aktualne saldo zadłużenia, zakres zrzeczenia się roszczeń wobec banku, koszty postępowania, zasady wykreślenia hipoteki oraz możliwe konsekwencje podatkowe.

W 2026 roku porównanie ugody z procesem powinno uwzględniać także nowe przepisy dotyczące spraw frankowych. Ustawa z 29 maja 2026 roku przewiduje automatyczne wstrzymanie obowiązku spłaty rat z chwilą doręczenia bankowi pozwu oraz rozszerza możliwość rozpoznania roszczeń kredytobiorcy i banku w ramach jednego postępowania. Zgodnie z komunikatem Ministerstwa Sprawiedliwości ustawa zaczyna obowiązywać po 14 dniach od ogłoszenia w Dzienniku Ustaw.

Więcej informacji o analizie umów, negocjacjach i reprezentacji przed sądem znajdziesz w zakładce Sprawy frankowe.

Najważniejsze informacje w skrócie ugoda frankowa z bankiem

Ugoda frankowa może być rozsądnym rozwiązaniem, jeżeli jej warunki są zbliżone do ostrożnie oszacowanego wyniku procesu, a kredytobiorcy zależy na szybkim i przewidywalnym zakończeniu sporu.

Nie należy jej jednak podpisywać bez ustalenia rzeczywistej wartości propozycji banku. Wysoka kwota umorzenia nie zawsze odpowiada faktycznej korzyści klienta, zwłaszcza gdy po zawarciu ugody pozostaje znaczne saldo do dalszej spłaty.

Szczególnej analizy wymagają postanowienia dotyczące:

• nowej wysokości zadłużenia,
• oprocentowania i harmonogramu,
• wypłaty środków na rzecz kredytobiorcy,
• zrzeczenia się dalszych roszczeń,
• zakończenia trwającego procesu,
• kosztów sądowych,
• wykreślenia hipoteki,
• skutków podatkowych.

Na czym polega ugoda frankowa z bankiem?

Ugoda frankowa jest porozumieniem pomiędzy kredytobiorcą a bankiem. Jej celem jest zakończenie sporu wynikającego z umowy kredytowej powiązanej z kursem franka szwajcarskiego.

Do zawarcia ugody może dojść:

• przed wniesieniem pozwu,
• w trakcie postępowania sądowego,
• po wydaniu nieprawomocnego wyroku,
• podczas postępowania apelacyjnego,
• w ramach mediacji,
• w drodze bezpośrednich negocjacji z bankiem.

Warunki ugody frankowej zależą od konkretnej propozycji. Porozumienie może przewidywać:

• przeliczenie kredytu tak, jakby od początku był kredytem złotowym,
• obniżenie salda zadłużenia,
• przewalutowanie kredytu,
• umorzenie części zobowiązania,
• wypłatę uzgodnionej kwoty,
• jednorazową spłatę pozostałego salda,
• ustalenie nowego oprocentowania,
• zmianę harmonogramu rat,
• zakończenie postępowania sądowego,
• wzajemne zrzeczenie się roszczeń,
• wydanie dokumentów potrzebnych do wykreślenia hipoteki.

Koncepcja ugód promowana przez Komisję Nadzoru Finansowego zakłada rozliczenie kredytu tak, jakby od początku był kredytem złotowym. Banki mogą jednak korzystać z własnych modeli i proponować warunki różniące się w zależności od umowy, etapu sporu oraz indywidualnej sytuacji kredytobiorcy.

Podpisując ugodę, kredytobiorca najczęściej akceptuje określony sposób rozliczenia i zgadza się na ostateczne zakończenie sporu.

Po podpisaniu ugody możliwość dochodzenia unieważnienia umowy lub dodatkowych kwot może zostać istotnie ograniczona. Dlatego projekt porozumienia należy sprawdzić przed złożeniem podpisu, a nie dopiero po jego wykonaniu.

Jak bank wylicza warunki ugody frankowej?

Bank przygotowuje propozycję ugodową na podstawie przyjętego przez siebie sposobu rozliczenia.

Na wysokość oferty mogą wpływać:

• kwota wypłaconego kapitału,
• suma rat przekazanych bankowi,
• aktualne saldo kredytu,
• kurs waluty przyjęty do rozliczenia,
• data zawarcia umowy,
• okres pozostały do końca spłaty,
• rodzaj i wysokość oprocentowania,
• etap prowadzonego postępowania,
• wysokość roszczeń zgłoszonych w pozwie.

Bank może przedstawiać wysoką kwotę umorzenia, ponieważ wylicza ją w stosunku do salda wynikającego z wykonywanej umowy frankowej. Sama wysokość tej różnicy nie przesądza jednak o rzeczywistej wartości ugody dla kredytobiorcy.

Przykład oceny propozycji ugodowej

Załóżmy, że według wyliczenia banku saldo zadłużenia wynosi 400 000 zł. Bank proponuje obniżenie go do 170 000 zł i określa różnicę, czyli 230 000 zł, jako „kwotę umorzenia”.

Taka informacja nie wystarcza do oceny, czy ugoda z bankiem jest korzystna.

Należy dodatkowo ustalić:

• ile kapitału bank faktycznie wypłacił,
• jaką łączną kwotę kredytobiorca już wpłacił,
• ile pozostanie do zapłaty po zawarciu ugody,
• jakie oprocentowanie zostanie zastosowane,
• ile wyniesie całkowity koszt dalszej spłaty,
• jakich świadczeń można byłoby dochodzić w procesie,
• czy kredytobiorcy mogłyby przysługiwać odsetki ustawowe,
• jak zostałoby rozliczone roszczenie banku dotyczące kapitału,
• czy porozumienie prowadzi do wykreślenia hipoteki.

Dopiero porównanie pełnego wyniku obu wariantów pokazuje różnicę pomiędzy ugodą a postępowaniem sądowym.

Ugoda frankowa czy proces sądowy – co wybrać?

Wybór pomiędzy ugodą z bankiem a procesem powinien uwzględniać indywidualną sytuację kredytobiorcy.

Ugoda może szybciej zakończyć spór i zapewnić z góry określony rezultat. Postępowanie sądowe może natomiast prowadzić do ustalenia nieważności umowy oraz dochodzenia zwrotu świadczeń spełnionych na jej podstawie.

Ustawa frankowa z 2026 roku przewiduje, że po doręczeniu bankowi pozwu obowiązek spłacania rat zostaje wstrzymany z mocy prawa aż do prawomocnego zakończenia postępowania. Rozwiązanie nie wymaga osobnej decyzji sądu. Nowe przepisy pozwalają również bankowi wnieść powództwo wzajemne do zakończenia postępowania przed sądem pierwszej instancji, dzięki czemu roszczenia obu stron mogą zostać rozpoznane w jednym procesie.

Zmiany nie przesądzają, że droga sądowa będzie korzystniejsza w każdej sprawie. Powodują jednak, że porównując ugodę i proces, należy uwzględnić aktualne zasady postępowania, a nie informacje obowiązujące kilka lat wcześniej.

Jeżeli rozważasz skierowanie sprawy do sądu, przeczytaj również, czy w 2026 roku nadal można pozwać bank za kredyt frankowy i jakie okoliczności należy sprawdzić przed podjęciem decyzji.

Kiedy ugoda frankowa może być korzystna?

Ugoda może być racjonalnym rozwiązaniem, jeżeli jej warunki odpowiadają sytuacji kredytobiorcy i są zbliżone do ostrożnie oszacowanego wyniku postępowania sądowego.

Kredytobiorcy zależy na szybkim zakończeniu sprawy

Proces może trwać dłużej niż negocjacje. Zawarcie ugody pozwala wcześniej poznać zasady rozliczenia i termin zakończenia zobowiązania.

Może mieć to znaczenie, gdy kredytobiorca planuje:

• sprzedaż domu lub mieszkania,
• zakup innej nieruchomości,
• podział majątku,
• uregulowanie spraw spadkowych,
• refinansowanie innych zobowiązań,
• szybkie wykreślenie hipoteki.

Warunki ugody są zbliżone do potencjalnego wyniku procesu

Niektóre propozycje przedstawiane już po wniesieniu pozwu mogą być korzystniejsze od standardowych ofert kierowanych przed rozpoczęciem postępowania. Jeżeli różnica pomiędzy wartością ugody a ostrożnie wyliczonym rezultatem procesu jest niewielka, zawarcie porozumienia może być uzasadnione.

Porównanie powinno jednak obejmować cały efekt finansowy, a nie wyłącznie kwotę umorzenia.

Kredytobiorca chce ograniczyć ryzyko procesowe

Wynik postępowania zależy od:

• rodzaju umowy,
• treści klauzul przeliczeniowych,
• zakresu informacji o ryzyku walutowym,
• statusu konsumenta,
• celu kredytu,
• okoliczności zawarcia umowy,
• zgromadzonego materiału dowodowego.

Ugoda usuwa niepewność co do przyszłego wyroku, chociaż może wiązać się z zaakceptowaniem niższego rezultatu finansowego.

Sytuacja życiowa przemawia za kompromisem

Znaczenie mogą mieć wiek, stan zdrowia, sytuacja rodzinna, planowana sprzedaż nieruchomości lub brak gotowości do udziału w dłuższym postępowaniu.

Najlepsza decyzja nie zawsze musi oznaczać uzyskanie najwyższej kwoty. Powinna uwzględniać również czas, przewidywalność i osobiste cele kredytobiorcy.

Kiedy ugoda z bankiem może być mniej korzystna?

Szczególnej ostrożności wymagają propozycje, których wartości nie porównano z potencjalnymi roszczeniami sądowymi.

Bank proponuje jedynie obniżenie własnego salda

Saldo zadłużenia prezentowane przez bank wynika ze sposobu wykonywania umowy frankowej. Jeżeli kredytobiorca kwestionuje ważność tej umowy, samo obniżenie salda nie musi odpowiadać wartości świadczeń, których mógłby dochodzić w sądzie.

Kredyt został już w znacznej części spłacony

Im wyższa suma dotychczasowych wpłat, tym większa może być różnica pomiędzy propozycją banku a potencjalnym wynikiem procesu.

Dokładnej analizy wymagają sytuacje, w których kredytobiorca:

• wpłacił kwotę zbliżoną do wypłaconego kapitału,
• zapłacił bankowi więcej niż pierwotnie otrzymał,
• ma całkowicie spłacony kredyt frankowy,
• prowadzi już postępowanie sądowe,
• uzyskał korzystny wyrok pierwszej instancji.

Ugoda pozostawia kredyt do dalszej spłaty

Nie każde porozumienie prowadzi do całkowitego zakończenia zobowiązania. Bank może jedynie przeliczyć kredyt na złote i przedstawić nowy harmonogram.

W takim przypadku należy ocenić nie tylko wysokość nowej raty, ale też saldo pozostające do zapłaty oraz całkowity koszt zobowiązania po podpisaniu ugody.

Porozumienie zawiera szerokie zrzeczenie się roszczeń

Ugoda może przewidywać, że kredytobiorca:

• uznaje określony sposób rozliczenia,
• rezygnuje z kwestionowania umowy,
• cofa złożony pozew,
• zrzeka się dochodzonych roszczeń,
• rezygnuje z przyszłych żądań związanych z kredytem.

Po podpisaniu takiego dokumentu dochodzenie dalszych roszczeń wobec banku może być znacznie utrudnione albo całkowicie wyłączone.

Czy warunki ugody frankowej można negocjować?

Pierwszej propozycji banku nie trzeba traktować jako ostatecznej.

Kredytobiorca może próbować negocjować:

• kwotę wypłacaną przez bank,
• wysokość salda pozostającego do spłaty,
• sposób uwzględnienia dotychczasowych wpłat,
• harmonogram płatności,
• oprocentowanie po przeliczeniu kredytu,
• koszty trwającego procesu,
• termin wydania zgody na wykreślenie hipoteki,
• zakres zrzeczenia się roszczeń,
• konsekwencje niewykonania ugody.

Bank nie ma obowiązku zaakceptowania kontrpropozycji. Nie oznacza to jednak, że przedstawiony projekt musi zostać podpisany bez zmian.

Ugoda pozasądowa, mediacyjna i sądowa – czym się różnią?

Ugoda pozasądowa

Ugoda pozasądowa jest zawierana bezpośrednio pomiędzy kredytobiorcą a bankiem, bez udziału sądu. Jej wykonanie opiera się na postanowieniach podpisanego dokumentu.

Przed jej zaakceptowaniem należy sprawdzić sposób rozliczenia, terminy płatności, konsekwencje niewykonania porozumienia oraz zakres rezygnacji z roszczeń.

Ugoda zawarta przed mediatorem

Strony mogą prowadzić negocjacje przy udziale neutralnego mediatora, również przed Sądem Polubownym przy Komisji Nadzoru Finansowego.

Opłata za mediację dotyczącą kredytu denominowanego lub indeksowanego do waluty obcej jest pokrywana przez obie strony lub w zależności od zawartego porozumienia – przez jedną ze stron. Uczestnicy nie ponoszą innych kosztów samego postępowania mediacyjnego, nie licząc wynagrodzenia wybranego przez siebie pełnomocnika.

Model ugód stosowany w mediacjach przed KNF opiera się na koncepcji, zgodnie z którą kredyt walutowy jest rozliczany tak, jakby od początku był kredytem złotowym.

Ugoda sądowa

Ugoda sądowa może zostać zawarta w toku prowadzonego postępowania. Jej treść zostaje utrwalona w aktach sprawy, a porozumienie prowadzi do zakończenia sporu w uzgodnionym zakresie.

Niezależnie od formy ugody trzeba sprawdzić jej skutki prawne, finansowe i podatkowe.

Ugoda frankowa po wniesieniu pozwu

Zawarcie ugody jest możliwe na każdym etapie postępowania sądowego.

Bank może przedstawić propozycję:

• po otrzymaniu reklamacji,
• po doręczeniu pozwu,
• przed pierwszą rozprawą,
• po przeprowadzeniu części dowodów,
• po wydaniu nieprawomocnego wyroku,
• podczas postępowania apelacyjnego.

Jeżeli proces już trwa, warunki ugody powinny regulować:

• sposób cofnięcia pozwu lub apelacji,
• ewentualne zrzeczenie się roszczenia,
• zwrot opłaty od pozwu,
• koszty zastępstwa procesowego,
• termin wypłaty uzgodnionej kwoty,
• skutki opóźnienia banku,
• zakończenie dalszej spłaty,
• wydanie dokumentów do wykreślenia hipoteki.

Samo poprawienie pierwotnej oferty przez bank nie przesądza, że ugoda jest korzystniejsza od dalszego prowadzenia procesu.

Czy można zawrzeć ugodę po spłacie kredytu frankowego?

Całkowita spłata kredytu frankowego nie wyklucza analizy umowy ani dochodzenia roszczeń.

Możliwe jest również prowadzenie rozmów ugodowych, jeśli bank przedstawi propozycję albo strony rozpoczną negocjacje.

W przypadku spłaconego kredytu nie dochodzi już do zmniejszenia przyszłego salda ani zmiany harmonogramu. Przedmiotem porozumienia może być natomiast wypłata określonej kwoty pieniędzy z tytułu nadpłaconego kapitału kredytu.

Szczególnego znaczenia nabiera wtedy porównanie oferowanej kwoty z wartością świadczeń możliwych do dochodzenia na drodze sądowej.

Ugoda frankowa a podatek dochodowy w 2026 roku

Przed podpisaniem ugody należy sprawdzić jej konsekwencje podatkowe.

Umorzenie części wierzytelności może prowadzić do powstania przychodu po stronie kredytobiorcy. Obowiązujące rozporządzenie Ministra Finansów przewiduje jednak zaniechanie poboru podatku dochodowego od określonych przychodów związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Regulacja ma zastosowanie do kwalifikujących się przychodów uzyskanych do 31 grudnia 2026 roku.

Zaniechanie może obejmować umorzone kwoty:

• kapitału,
• odsetek, w tym odsetek skapitalizowanych,
• prowizji,
• opłat niezbędnych do zawarcia umowy, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, takich jak określone ubezpieczenia.

Rozporządzenie przewiduje konkretne warunki. Kredyt powinien być związany z realizacją jednej inwestycji mieszkaniowej, a kredytobiorca nie może wcześniej skorzystać z analogicznego zaniechania przy kredycie dotyczącym innej inwestycji. Regulacja obejmuje kredyty spełniające warunki wskazane w akcie, w tym udzielone przed 15 stycznia 2015 roku i zabezpieczone hipotecznie.

Nie oznacza to, że każda ugoda frankowa jest automatycznie neutralna podatkowo.

Trzeba ustalić:

• czy kredyt został zaciągnięty na cele mieszkaniowe,
• czy finansował jedną inwestycję mieszkaniową,
• czy część środków nie została przeznaczona na inne cele,
• czy kredytobiorca korzystał wcześniej z podobnego zaniechania,
• jakie składniki wierzytelności umarza bank,
• czy ugoda przewiduje dodatkową wypłatę,
• czy sytuacja każdego współkredytobiorcy jest taka sama.

Przepisy przewidują czasowe zaniechanie poboru podatku w określonych przypadkach, a nie bezwarunkowe zwolnienie wszystkich świadczeń wynikających z każdego porozumienia.

W przypadku kredytu przeznaczonego częściowo na inny cel, kilku nieruchomości, działalności gospodarczej albo wcześniejszego wykorzystania preferencji konieczna może być osobna analiza podatkowa u doradcy podatkowego.

Komentarz radcy prawnego

Przy ocenie ugody nie należy kierować się wyłącznie wysokością kwoty, którą bank przedstawia jako umorzenie. Trzeba dokładnie przeanalizować aktualne saldo kredytu, sumę dotychczasowych wpłat, warunki dalszej spłaty, zakres zrzeczenia się roszczeń oraz potencjalne skutki ustalenia nieważności umowy.

Ugoda frankowa może być racjonalnym sposobem szybkiego zakończenia sporu. W innej sytuacji podobna propozycja może okazać się mniej korzystna od kontynuowania procesu. Ocena powinna zawsze odnosić się do konkretnej umowy, historii spłat i indywidualnych celów kredytobiorcy.

Samuel Pielak, radca prawny

Co dokładnie sprawdzić przed podpisaniem ugody?

Jaka jest rzeczywista wartość propozycji banku?

Należy ustalić:

• jaką kwotę bank umarza,
• czy klient otrzyma wypłatę,
• ile będzie musiał jeszcze zapłacić,
• czy po zawarciu ugody pozostaną kolejne raty,
• jaki będzie całkowity koszt wykonania porozumienia.

Ile wynoszą potencjalne roszczenia?

Trzeba przeanalizować raty, prowizje, opłaty i pozostałe świadczenia wpłacone na rzecz banku, a następnie uwzględnić możliwe roszczenie banku dotyczące zwrotu wypłaconego kapitału.

Czy kredyt zostanie całkowicie zakończony?

Nie każda ugoda prowadzi do zamknięcia zobowiązania. Część porozumień pozostawia nowe saldo i dalszy harmonogram spłaty.

Jakie będzie oprocentowanie po ugodzie?

Jeżeli kredyt ma być nadal spłacany, trzeba sprawdzić:

• nowe saldo,
• liczbę rat,
• wysokość marży,
• stosowany wskaźnik referencyjny,
• zasady zmiany oprocentowania,
• całkowitą kwotę pozostałą do zapłaty.

Z jakich roszczeń rezygnuje kredytobiorca?

Dokument powinien jednoznacznie określać, czy zrzeczenie obejmuje:

• roszczenia już zgłoszone,
• potencjalne przyszłe roszczenia,
• odsetki,
• koszty procesu,
• roszczenia wynikające z nieważności umowy.

Jak zostanie zakończony proces?

Jeżeli pozew został już wniesiony, ugoda powinna regulować cofnięcie pozwu, ewentualne zrzeczenie się roszczenia oraz rozliczenie kosztów sądowych i pełnomocników.

Kiedy zostanie wykreślona hipoteka?

Porozumienie powinno określać, kiedy bank wyda zgodę lub inny dokument potrzebny do wykreślenia hipoteki oraz jakie warunki muszą zostać wcześniej spełnione.

Jakie są konsekwencje podatkowe?

Nie należy zakładać, że każde umorzenie albo świadczenie wypłacone przez bank będzie rozliczane w ten sam sposób.

Czy warto podpisać ugodę frankową w 2026 roku?

Nie istnieje jedna odpowiedź właściwa dla wszystkich kredytobiorców.

Ugoda frankowa może być korzystna, jeżeli:

• zapewnia satysfakcjonujące rozliczenie,
• jej wartość jest zbliżona do możliwego wyniku procesu,
• kredytobiorcy zależy na szybkim zakończeniu sporu,
• porozumienie eliminuje dalszą spłatę lub ustala akceptowalne warunki,
• zakres zrzeczenia się roszczeń jest jasny,
• skutki podatkowe zostały zweryfikowane.

Ostrożność jest szczególnie potrzebna, gdy:

• bank eksponuje wyłącznie wysoką kwotę umorzenia,
• ugoda pozostawia znaczne saldo do spłaty,
• kredytobiorca wpłacił już kwotę przekraczającą otrzymany kapitał,
• proces znajduje się na zaawansowanym etapie,
• zapadł korzystny wyrok,
• dokument zawiera szerokie zrzeczenie się roszczeń,
• bank wyznacza bardzo krótki termin na decyzję.

Dwie osoby posiadające kredyt w tym samym banku mogą otrzymać podobne propozycje, ale ze względu na różną historię spłat, saldo, etap postępowania i sytuację osobistą podjąć odmienne, a jednocześnie racjonalne decyzje.

Otrzymałeś propozycję ugody frankowej? Sprawdź ją przed podpisaniem

Bank przygotowuje propozycję według własnego modelu rozliczenia. Kredytobiorca powinien przeprowadzić analogiczną analizę ze swojej perspektywy.

W ramach analizy warto porównać:

• kwotę zaproponowaną przez bank,
• sumę dotychczasowych spłat,
• aktualne saldo zadłużenia,
• warunki dalszej spłaty,
• potencjalne roszczenia sądowe,
• zakres zrzeczenia się roszczeń,
• sposób zakończenia prowadzonego procesu,
• zasady wykreślenia hipoteki,
• kwestie wymagające konsultacji podatkowej.

Kancelaria Samuel Pielak zajmuje się analizą umów frankowych, przygotowywaniem strategii procesowej, negocjacjami ugodowymi oraz reprezentowaniem kredytobiorców w sporach z bankami. Kancelaria oferuje także bezpłatną wstępną analizę umowy kredytowej.

Jeżeli otrzymałeś projekt porozumienia albo dopiero rozważasz negocjacje, skontaktuj się z Kancelarią Samuel Pielak. Analiza pozwoli ustalić, co rzeczywiście oferuje bank i jak propozycja wypada na tle możliwego postępowania sądowego.

Informacje o analizie dokumentów, negocjacjach i prowadzeniu spraw znajdziesz również w zakładce Sprawy frankowe. Więcej o doświadczeniu i sposobie pracy przeczytasz na stronie O kancelarii.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi indywidualnej porady prawnej ani podatkowej. Ocena ugody zależy od treści umowy kredytowej, historii spłat, warunków zaproponowanych przez bank, sytuacji kredytobiorcy oraz aktualnego stanu prawnego.