Kontrakt lekarski – co to jest, czym różni się od etatu i na co uważać?

Stan prawny: 10 października 2026 r.

Kontrakt lekarski to cywilnoprawna umowa określająca zasady współpracy lekarza z podmiotem leczniczym przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych. W modelu B2B lekarz prowadzi własną działalność gospodarczą, rozlicza wykonane usługi i odpowiada za obowiązki przyjęte w umowie. Nie korzysta przy tym automatycznie z ochrony przewidzianej dla pracowników. Dlatego przed podpisaniem kontraktu trzeba sprawdzić nie tylko stawkę, lecz także odpowiedzialność, ubezpieczenie OC, zasady nieobecności i warunki zakończenia współpracy.

Ten poradnik jest przeznaczony dla lekarzy rozważających przejście z etatu na B2B, negocjujących nowy kontrakt lub sprawdzających już podpisany dokument. Przyda się również osobom zarządzającym placówką medyczną, które chcą jasno określić obowiązki obu stron. Wyjaśniam, czym kontrakt różni się od umowy o pracę, jakie ma zalety i wady oraz które postanowienia mogą prowadzić do sporu.

Najważniejsza zasada: wyższa kwota na fakturze nie wystarcza do oceny opłacalności współpracy. Trzeba zestawić ją z kosztami działalności, płatnością za przerwy, zakresem obowiązków i ryzykiem finansowym.

Czym jest kontrakt lekarski i kto może na nim pracować?

Określenie „kontrakt lekarski” funkcjonuje w praktyce jako nazwa umów dotyczących wykonywania usług medycznych. W tym artykule chodzi o współpracę B2B: lekarz prowadzący działalność zawiera umowę ze szpitalem, przychodnią lub innym podmiotem leczniczym i otrzymuje wynagrodzenie na ustalonych zasadach.

Lekarz na kontrakcie jest w takim modelu przedsiębiorcą, a nie pracownikiem placówki. Nie oznacza to jednak, że sam wpis do CEIDG wystarczy do rozpoczęcia praktyki. Trzeba spełnić warunki wynikające z ustawy o działalności leczniczej, w tym dotyczące prawa wykonywania zawodu, odpowiedniego wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą oraz obowiązkowego OC. Forma praktyki powinna odpowiadać temu, gdzie i w jaki sposób lekarz rzeczywiście przyjmuje pacjentów.

W systemie ochrony zdrowia występuje kilka podstaw prawnych takiej współpracy. Do umów o świadczenie usług nieuregulowanych odrębnie stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu, zgodnie z art. 750 Kodeksu cywilnego. Osobne znaczenie mają kontrakty zawierane w trybie art. 26-27 ustawy o działalności leczniczej. Nie należy więc zakładać, że każdy dokument nazwany „kontraktem” podlega identycznym zasadom, zwłaszcza przy jego wypowiadaniu.

Warto też odróżnić kontrakt między lekarzem a placówką od umowy, której przedmiotem jest udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych przez NFZ. To odrębne relacje prawne, chociaż ich wykonywanie może być ze sobą powiązane.

Kontrakt lekarski a umowa o pracę – najważniejsze różnice

Wybór formy zatrudnienia wpływa na wynagrodzenie, organizację obowiązków i zakres odpowiedzialności. Obie formy pozwalają wykonywać zawód, ale inaczej rozkładają koszty oraz obowiązki między lekarzem i podmiotem leczniczym.

Lekarz zatrudniony na podstawie umowy o pracę otrzymuje określony pakiet praw pracowniczych. Na kontrakcie lekarz powinien sprawdzić, które rozwiązania zostały uzgodnione wprost, a których dokument w ogóle nie przewiduje. Dotyczy to na przykład płatności za odwołany dyżur, terminu przedstawienia grafiku czy rozliczenia obowiązkowych szkoleń.

Sama nazwa umowy nie rozstrzyga jednak o charakterze współpracy. Jeżeli rzeczywisty sposób wykonywania obowiązków odpowiada stosunkowi pracy, wystawianie faktur nie wyłącza możliwości jego ustalenia.

Zalety i wady kontraktu lekarskiego

Do możliwych zalet należą większa elastyczność przy ustalaniu dostępności, możliwość pracy dla kilku placówek i indywidualne negocjowanie zasad wynagradzania. Lekarze kontraktowi mogą rozliczać się między innymi za godzinę, dyżur, konsultację lub wykonane procedury. Zakres swobody zależy jednak od podpisanej umowy oraz tego, jak placówka organizuje pracę.

Kontrakt może zapewnić wyższe zarobki, ale ich porównanie z etatem wymaga uwzględnienia składek, podatków, księgowości, OC, szkoleń i okresów bez przychodu. Osobno trzeba sprawdzić, czy dokument gwarantuje minimalną liczbę dyżurów albo wynagrodzenie za zarezerwowaną dostępność.

Wady kontraktu to przede wszystkim brak automatycznych uprawnień pracowniczych, samodzielne rozliczenia oraz możliwość ponoszenia znacznych kosztów sporu lub szkody. Dochodzi ryzyko kar, opóźnionych płatności i rozwiązania współpracy na zasadach mniej korzystnych niż oczekiwane.

Lekarze kontraktowi powinni porównywać warunki współpracy w skali roku. Przy ocenie formy zatrudnienia trzeba uwzględnić  planowany odpoczynek, szkolenia i realną liczbę godzin, także tych poświęcanych na dokumenty. Dopiero tak obliczony dochód pozwala ocenić, czy proponowane warunki są korzystne.

Co powinien zawierać kontrakt z podmiotem leczniczym?

Dobra umowa pozwala ustalić, za co każda ze stron odpowiada i jak rozwiązać typowe problemy organizacyjne. Samo zdanie „lekarz zobowiązuje się wykonywać usługi medyczne zgodnie z potrzebami placówki” pozostawia zbyt wiele niewiadomych.

Zakres usług i obowiązków obu stron

W kontrakcie należy opisać szczegółowy zakres świadczeń zdrowotnych i pozostałych czynności: konsultacje, zabiegi, dyżury, opiekę nad pacjentami, nadzór nad personelem czy obowiązki administracyjne. Trzeba ustalić, czy wynagrodzenie obejmuje czas przeznaczony na uzupełnianie wpisów, odpowiedzi na skargi i udział w spotkaniach zespołu.

Równie dokładnie powinny zostać opisane obowiązki placówki. Kto zapewnia sprawny sprzęt, materiały, dostęp do systemu i pomoc personelu medycznego? Jak zgłaszać braki? Co dzieje się, gdy awaria uniemożliwia wykonanie zaplanowanych czynności?

Ma to znaczenie również dla oceny odpowiedzialności lekarza za błędy personelu medycznego. Sam fakt kierowania zespołem nie wyjaśnia jeszcze, kto odpowiada za konkretne zdarzenie.

Wynagrodzenie, rozliczenia i termin płatności

Kontrakt powinien określać stawkę, sposób potwierdzania wykonanych czynności i termin zapłaty. Przy wynagrodzeniu procentowym trzeba ustalić podstawę obliczeń: cenę usługi, kwotę rzeczywiście otrzymaną od pacjenta czy wartość po odjęciu wskazanych kosztów.

Sprawdź też zasady rozliczenia odwołanej wizyty, nieobecności pacjenta, dyżuru anulowanego przez placówkę i dodatkowych obowiązków. Jeżeli wypłata zależy od zatwierdzenia zestawienia, potrzebny jest termin jego weryfikacji. W przeciwnym razie spór o zatwierdzenie może blokować pieniądze mimo wykonanej pracy.

Zakaz konkurencji i zmiana warunków współpracy

Oceń, czy kontrakt ogranicza pracę w innych placówkach, na jakim obszarze i przez jaki okres. Zakaz może obejmować także czas po zakończeniu współpracy. W B2B nie należy automatycznie przenosić na takie postanowienia zasad przewidzianych w Kodeksie pracy.

Zwróć uwagę na prawo do jednostronnego zmieniania stawek, regulaminów i załączników. Załącznik, którego nie otrzymałeś przed podpisaniem, może zawierać istotne obowiązki. Poproś o pełen komplet dokumentów i zasady wprowadzania kolejnych zmian.

Otrzymałeś projekt kontraktu? Skontaktuj się w sprawie analizy umowy. Sprawdzę zakres odpowiedzialności, rozliczenia, kary oraz warunki rozwiązania umowy i wskażę postanowienia wymagające doprecyzowania lub negocjacji.

Czas pracy, urlop i choroba lekarza na kontrakcie

Lekarz na kontrakcie nie uzyskuje z mocy prawa pracowniczego urlopu wypoczynkowego. Strony mogą natomiast uzgodnić przerwy w świadczeniu usług, w tym zachowanie wynagrodzenia na zasadach określonych w dokumencie. Trzeba ustalić sposób zgłoszenia przerwy, wyprzedzenie i wpływ nieobecności na rozliczenie.

Podobnie należy opisać czas choroby. Sama niezdolność do wykonywania obowiązków nie daje automatycznie prawa do wynagrodzenia od placówki. Ewentualny zasiłek chorobowy z ZUS zależy od podlegania odpowiedniemu ubezpieczeniu i spełnienia ustawowych warunków.

Przed podpisaniem ustal:

• kto uzgadnia godziny pracy i kiedy grafik staje się wiążący;
• jak zgłasza się nagłą nieobecność;
• kto organizuje zastępstwo i jakie kwalifikacje musi mieć zastępca;
• czy lekarz ponosi koszt zastępstwa;
• jak rozlicza się szkolenia i zaplanowane przerwy.

Pracownicze normy czasu pracy nie przechodzą automatycznie na prawidłową współpracę B2B. Nie oznacza to jednak, że można pomijać zmęczenie czy wymogi bezpieczeństwa pacjentów. Liczba dyżurów, obsada i warunki wykonywania zawodu muszą pozwalać na zachowanie należytej staranności.

Przykład 1: wysoka stawka, nieopłacona dostępność

Lekarka uzgadnia współpracę przez cztery dni w tygodniu. Placówka może jednak odwoływać wizyty do wieczora poprzedzającego konsultacje, a wynagrodzenie przysługuje wyłącznie za przyjętych pacjentów. Lekarka rezerwuje czas i ogranicza inne zlecenia, lecz nie ma gwarancji przychodu.

Przed podpisaniem warto ustalić minimalny zakres współpracy, termin odwoływania wizyt i zasady zapłaty za gotowość. Jeżeli takich zapisów nie ma, sama dostępność nie oznacza jeszcze prawa do zapłaty za wszystkie zarezerwowane godziny. To przykład poglądowy, a nie opis sprawy prowadzonej przez kancelarię.

Jakie podatki i składki ZUS płaci lekarz na kontrakcie?

Lekarz prowadzący działalność powinien porównać skutki trzech głównych form opodatkowania: skali podatkowej, podatku liniowego oraz ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Dostępność danej formy trzeba jednak ocenić indywidualnie.

Na skali podatkowej podatek zależy od dochodu. Stawki wynoszą 12% oraz 32% od nadwyżki podstawy obliczenia podatku ponad 120 000 zł. Kwota wolna wynosi 30 000 zł. Wybór skali podatkowej trzeba oceniać również z uwzględnieniem innych dochodów, ulg podatkowych i możliwości wspólnego rozliczenia.

Podatek liniowy wynosi 19% dochodu. Pozwala uwzględniać koszty uzyskania przychodów, ale nie daje takich samych uprawnień jak skala podatkowa. Podatek liniowy nie jest automatycznie najlepszym rozwiązaniem przy każdej wysokości zarobków.

Ryczałt dla usług w zakresie opieki zdrowotnej, objętych działem 86 PKWiU, wynosi 14% przychodu. Koszty prowadzenia działalności nie pomniejszają podstawy tak jak przy opodatkowaniu dochodu. Właściwą stawkę ustala się według rodzaju usług, a nie wyłącznie na podstawie posiadania prawa wykonywania zawodu.

Istotne są ograniczenia dotyczące usług świadczonych na rzecz obecnego lub byłego pracodawcy, odpowiadających czynnościom wykonywanym na etacie. Dla podatku liniowego znaczenie ma wykonywanie takich czynności w tym samym roku podatkowym, a przy ryczałcie również w roku poprzedzającym. Samo przejście z etatu na kontrakt nie zapewnia więc dostępu do wybranej formy opodatkowania.

Osobno trzeba uwzględnić składki ZUS, w tym ubezpieczenia społeczne i składkę zdrowotną. Obowiązek opłacania składek zależy między innymi od innych tytułów ubezpieczenia i spełnienia warunków ulg. Lekarz na kontrakcie, który równocześnie pracuje na etacie, może rozliczać składki inaczej niż osoba utrzymująca się wyłącznie z działalności.

Porównuj kwotę pozostającą po wszystkich obciążeniach. Wybór formy opodatkowania warto omówić z doradcą podatkowym lub księgowym, przedstawiając również dotychczasową współpracę z placówką.

Odpowiedzialność lekarza na kontrakcie za błędy medyczne

To jedna z najważniejszych różnic między etatem a B2B. Na kontrakcie lekarz nie korzysta z pracowniczego limitu odpowiedzialności wobec podmiotu, z którym współpracuje. Nie oznacza to jednak, że każde niepowodzenie leczenia automatycznie powoduje obowiązek zapłaty.

Przy ocenie roszczenia trzeba ustalić podstawę odpowiedzialności, przebieg zdarzenia, szkodę i związek przyczynowy. Znaczenie może mieć również to, czy problem wynikał z decyzji lekarza, działania innej osoby albo organizacji placówki.

Etat a odpowiedzialność majątkowa

Przy szkodzie wyrządzonej nieumyślnie pacjentowi podczas wykonywania obowiązków pracowniczych zasadniczo zastosowanie znajduje art. 120 Kodeksu pracy: wobec poszkodowanego odpowiada pracodawca. Jeżeli naprawi szkodę, może dochodzić zwrotu od pracownika na zasadach odpowiedzialności pracowniczej.

Przy winie nieumyślnej działa limit trzymiesięcznego wynagrodzenia określony w art. 119 Kodeksu pracy. W przypadku winy umyślnej pracownik odpowiada za szkodę w pełnej wysokości. Nie jest więc prawidłowe stwierdzenie, że lekarz na etacie „nigdy nie odpowiada finansowo”.

Kiedy lekarz i placówka odpowiadają solidarnie?

Art. 33 ustawy o działalności leczniczej przewiduje solidarną odpowiedzialność lekarza wykonującego wskazaną w nim indywidualną praktykę wyłącznie w zakładzie leczniczym oraz podmiotu prowadzącego ten zakład. Odrębna podstawa wynika z art. 27 ust. 7 dla zamówień na świadczenia objętych tym przepisem.

W sytuacji objętej solidarnością pacjent może dochodzić odszkodowania zarówno od lekarza, jak i placówki, również od obu podmiotów jednocześnie. Nie oznacza to prawa do dwukrotnego naprawienia tej samej szkody. Po jej pokryciu mogą powstać dalsze rozliczenia między odpowiedzialnymi podmiotami.

Przed podpisaniem trzeba zatem sprawdzić także zapisy określające, kto ostatecznie ponosi koszt wypłaconego odszkodowania. Szeroka klauzula zobowiązująca lekarza do zwrotu „wszelkich kosztów związanych z leczeniem pacjenta” wymaga szczególnej analizy.

Nie należy przyjmować odpowiedzialności za całą organizację placówki bez ustalenia własnych obowiązków i realnego wpływu na zdarzenie. Więcej wyjaśniam w artykule o tym, kiedy za błąd organizacyjny odpowiada lekarz, a kiedy placówka medyczna.

Odpowiedzialność cywilna to nie jedyne możliwe postępowanie

Błędy medyczne mogą być oceniane również w postępowaniu karnym i zawodowym. Zmiana formy współpracy nie wyłącza tych rodzajów odpowiedzialności. Jeżeli otrzymałeś wezwanie, znaczenie ma szybkie ustalenie jego podstawy i swojego statusu. Zobacz poradnik: lekarz wezwany na policję lub do prokuratury – jak przygotować się do przesłuchania.

Ubezpieczenie OC lekarza – zakres ochrony i wyłączenia

Obowiązkowe ubezpieczenie OC jest jednym z warunków wykonywania praktyki. Dla wskazanych w rozporządzeniu praktyk lekarskich minimalna suma gwarancyjna wynosi równowartość 75 000 euro na jedno zdarzenie oraz 350 000 euro na wszystkie zdarzenia w okresie ubezpieczenia nie dłuższym niż 12 miesięcy.

Suma gwarancyjna ogranicza zakres wypłaty z polisy, a nie wysokość odpowiedzialności lekarza. Dlatego zakres ubezpieczenia warto porównać z wykonywanymi procedurami i możliwymi skutkami szkody. Dobrowolne ubezpieczenie może rozszerzać ochronę lub zwiększać jej sumę, lecz nie jest automatycznie wymagane w każdym przypadku.

Przed zawarciem kontraktu sprawdź:

• czy polisa odpowiada faktycznemu zakresowi praktyki;
• jaki okres i jakie zdarzenia obejmuje;
• jakie wyłączenia zawiera dodatkowe ubezpieczenie;
• jak zgłasza się roszczenie i współpracuje z ubezpieczycielem;
• czy ochrona obejmuje ryzyka przyjęte dodatkowo w umowie z placówką.

Obowiązkowe OC nie pokrywa między innymi kar umownych. Ubezpieczenie odpowiedzialności wobec pacjenta nie jest więc równoznaczne z ochroną przed każdym obciążeniem finansowym naliczonym przez szpital.

Osobnego wyjaśnienia wymaga rażące niedbalstwo. Art. 11 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych przewiduje objęcie takich szkód ochroną w ubezpieczeniach wskazanych w tym przepisie, ale dopuszcza również dochodzenie przez ubezpieczyciela zwrotu wypłaconego odszkodowania. Nie można utożsamiać wypłaty dla pacjenta z definitywnym brakiem ryzyka dla lekarza. Przy analizie trzeba rozróżnić polisę obowiązkową, dobrowolną i ewentualne roszczenie zwrotne.

Kary umowne i rozliczenia po kontroli NFZ – na co uważać?

Kary umowne mogą dotyczyć na przykład nieobecności na dyżurze, naruszenia poufności lub niewykonania obowiązków związanych z dokumentacją. Zgodnie z art. 483 Kodeksu cywilnego można je zastrzegać za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania niepieniężnego.

Najważniejsze jest ustalenie, za jakie zdarzenie i na jakich warunkach kara może zostać naliczona. Sprawdź kwotę, możliwość kumulacji, limit łączny i to, czy placówka zachowuje prawo do odszkodowania przewyższającego karę.

Postanowienie pozwalające naliczyć osobną karę za każdy brakujący wpis może mieć inne skutki niż jedna sankcja za niewykonanie miesięcznego obowiązku. Warto też uzgodnić czas na usunięcie uchybienia, gdy naprawa jest możliwa.

Czy placówka może potrącić karę z faktury?

Potrącenie nie zawsze wymaga wcześniejszego wyroku. Może opierać się na przesłankach ustawowych albo uzgodnieniach stron. Sama nota obciążeniowa nie przesądza jednak, że roszczenie istnieje i jest zasadne.

Jeżeli placówka pomniejsza przelew, należy sprawdzić podstawę kary, sposób obliczenia kwoty, oświadczenie o potrąceniu oraz postanowienia kontraktu. Przy rażąco wygórowanej karze lub wykonaniu zobowiązania w znacznej części można rozważyć żądanie jej zmniejszenia na podstawie art. 484 § 2 Kodeksu cywilnego. To jeden z możliwych sposobów obrony; wcześniej trzeba ocenić, czy kara w ogóle była należna.

Spór o potrącenie lub niezapłaconą fakturę może wymagać pomocy w dochodzeniu należności i sporach między przedsiębiorcami.

Czy kara nałożona przez NFZ automatycznie obciąża lekarza?

Nie. Umowa między placówką a NFZ oraz umowa między placówką a lekarzem wymagają osobnej analizy. Żądanie zwrotu kosztu kary lub zakwestionowanych rozliczeń musi mieć podstawę prawną i odpowiadać okolicznościom konkretnej sprawy.

Znaczenie mają zakres obowiązków lekarza, przyczyna nieprawidłowości, treść kontraktu i sposób ustalenia obciążenia. Nie wolno z góry utożsamiać każdego błędu rozliczeniowego placówki z błędem medycznym konkretnej osoby.

W kontrakcie warto przewidzieć niezwłoczne informowanie o zarzutach dotyczących pracy lekarza, udostępnienie potrzebnych dokumentów w prawnie dopuszczalnym zakresie oraz możliwość przedstawienia stanowiska. Pozwala to wyjaśnić sprawę, zanim placówka podejmie decyzję o obciążeniu lekarza.

Przykład:  obciążenie po kontroli NFZ

Po kontroli, szpital żąda od lekarza 20 000 zł, wskazując braki w dokumentacji medycznej. Okazuje się jednak, że część danych nie została przesłana wskutek awarii systemu, a część należała do obowiązków działu rozliczeń.

Trzeba rozdzielić te sytuacje i ustalić, jakie obowiązki lekarz rzeczywiście naruszył oraz co wynika z umowy. Kwota wskazana przez szpital nie staje się automatycznie uzasadnionym długiem lekarza. To przykład poglądowy pokazujący potrzebę analizy przyczyn, a nie gwarancja wyniku sporu.

Kontrakt lekarski a stosunek pracy – co może sprawdzić PIP?

Prawidłowa współpraca B2B pozostaje dopuszczalna. Problem powstaje wtedy, gdy wykonywanie umów cywilnoprawnych w praktyce odpowiada zatrudnieniu pracowniczemu.

Przy ocenie stosunku pracy znaczenie mają między innymi osobiste wykonywanie obowiązków, kierownictwo, wyznaczone miejsce i czas oraz całokształt organizacji współpracy. Sam fakt przyjmowania pacjentów w jednej placówce, korzystania z jej sprzętu czy przestrzegania procedur medycznych nie rozstrzyga jeszcze sprawy. W ochronie zdrowia część tych elementów wynika ze specyfiki udzielanych świadczeń.

Od 8 lipca 2026 r. obowiązują przepisy rozszerzające uprawnienia PIP, w tym możliwość stwierdzenia istnienia stosunku pracy decyzją okręgowego inspektora pracy w przewidzianej prawem procedurze. Najpierw strony są wysłuchiwane i wydawane jest polecenie usunięcia naruszeń. Jeśli nie zostanie wykonane, sprawa może trafić do okręgowego inspektora. Od decyzji przysługuje odwołanie do sądu pracy, wnoszone za pośrednictwem organu w terminie miesiąca od jej doręczenia.

Nie należy zakładać, że każda decyzja oznacza automatyczne przekwalifikowanie wszystkich rozliczeń za poprzednie lata. Według wyjaśnień PIP skutki decyzji wiążą się z datą jej wydania, a ustalenie stosunku pracy za wcześniejszy okres może wymagać drogi sądowej. Osobno trzeba ocenić wykonalność rozstrzygnięcia i konsekwencje podatkowo-składkowe.

Zmiana słów w kontrakcie nie wystarczy, jeśli sposób współpracy pozostaje pracowniczy. Przed podpisaniem warto porównać dokument z faktyczną organizacją dyżurów, dostępnością i sposobem wydawania poleceń.

Wypowiedzenie kontraktu lekarskiego – jak zakończyć współpracę?

Warunki rozwiązania umowy warto przeczytać równie uważnie jak część dotyczącą wynagrodzenia. Sprawdź czas obowiązywania kontraktu, możliwość jego przedłużenia, okres wypowiedzenia i przesłanki zakończenia współpracy bez jego zachowania.

Najważniejsze pytania to:

• czy obie strony mogą wypowiedzieć umowę i na jakich zasadach;
• kiedy zaczyna biec okres wypowiedzenia;
• jaką formę i sposób doręczenia przewidziano;
• jakie sytuacje uznano za podstawę natychmiastowego zakończenia współpracy;
• jak rozliczane są ostatnie dyżury i obowiązki po rozwiązaniu kontraktu.

Przy umowach podlegających przepisom o zleceniu znaczenie ma art. 746 Kodeksu cywilnego, w tym zakaz zrzeczenia się z góry prawa do wypowiedzenia z ważnych powodów. Nie oznacza to jednak, że każdy kontrakt można bez konsekwencji zakończyć z dnia na dzień. Przy kontraktach objętych art. 27 ustawy o działalności leczniczej trzeba uwzględnić szczególne zasady ich rozwiązania.

Zaplanować należy również przekazanie opieki nad pacjentami, dokończenie wymaganych wpisów, zwrot sprzętu i rozliczenie płatności. Sposób zakończenia współpracy nie powinien stwarzać zagrożenia dla ciągłości leczenia ani naruszać praw pacjentów.

Co sprawdzić przed podpisaniem kontraktu? Checklista dla lekarza

Przed zaakceptowaniem dokumentu przejdź przez dziesięć punktów:

1. Zakres obowiązków: czy wiadomo, jakie czynności i dodatkowe zadania obejmuje wynagrodzenie?
2. Obowiązki placówki: kto zapewnia sprzęt, personel, materiały i dostęp do systemów?
3. Rozliczenia: czy stawka, podstawa wynagrodzenia i termin płatności są jednoznaczne?
4. Grafik i przerwy: jak ustala się dostępność, nieobecności i zastępstwa?
5. Odpowiedzialność: czy dokument nie przerzuca na lekarza ryzyk niezwiązanych z jego obowiązkami?
6. Ubezpieczenie: czy OC odpowiada wykonywanym procedurom i zobowiązaniom?
7. Kary i potrącenia: czy znasz przesłanki, kwoty i zasady ich naliczania?
8. Zakaz konkurencji: czy możesz współpracować z innymi placówkami i na jakich warunkach?
9. Wypowiedzenie: czy wiadomo, jak skutecznie zakończyć współpracę?
10. Załączniki i praktyka: czy masz wszystkie dokumenty, a model współpracy odpowiada temu, co zapisano?

Wzór przekazany przez placówkę może być punktem wyjścia do indywidualnych negocjacji. W postępowaniach konkursowych zakres dopuszczalnych zmian trzeba jednak oceniać z uwzględnieniem warunków danego postępowania.

Potrzebujesz analizy kontraktu lekarskiego?

Jeżeli przygotowujesz się do podpisania kontraktu, chcesz zmienić jego warunki albo otrzymałeś wezwanie do zapłaty od placówki, warto najpierw ustalić zakres obowiązków i rzeczywistą podstawę roszczeń.

W Kancelarii Radcy Prawnego Samuel Pielak wspieram lekarzy i podmioty lecznicze w sprawach dotyczących umów, odpowiedzialności i sporów związanych z wykonywaniem działalności medycznej. Zakres pomocy znajdziesz na stronie prawo medyczne – pomoc prawna dla lekarzy i podmiotów leczniczych.

Umów konsultację dotyczącą kontraktu lekarskiego. Przygotuj projekt lub podpisaną umowę, aneksy i załączniki. Jeśli spór już trwa, przydatne będą również pisma od placówki, rozliczenia i korespondencja dotycząca spornych obowiązków. W pierwszym kontakcie krótko opisz problem i wskaż najbliższy termin wymagający reakcji.

Konsultacje odbywają się w Lublinie oraz zdalnie dla klientów z całej Polski.